Congo 2018 - Meereizen met Pasteur Krol (2)

27 juli 2018 - Gemena, Congo-Kinshasa

Beste Vrienden,

Na een paar dagen in de hoofdstad doorgebracht te hebben, nemen we een binnenlandse vlucht naar het stadje Gemena. Het ligt 150 kilometer boven de evenaar, verstopt tussen het oerwoud en de rivieren. Bijna alle inwoners wonen in kleine huisjes met een zanderfje eromheen.  We logeren bij een lokale Pasteur, leider van de grootste kerk hier. Hij woont met wat andere gezinnen op een groot stuk land (vroeger kregen zendingsorganisaties dus een grote lap land), naast een drukke hoofdweg. Al het zand hier is oranjegekleurd. Idem de hoofdweg, er ligt geen asfalt. Af en toe rijden er grote vrachtwagens langs, volgeladen met spullen en bedekt met mensen die zo reizen naar andere dorpen en steden. Het zand waait elke keer op, waardoor de huisjes, bomen en verbleekte parasollen allemaal een sterk oranje tint hebben verkregen.

De conferentie verloopt uistekend. In onze vrije avonduren proberen we nog wat evangelisatie te doen. Heel veel mensen zijn hier in naam wel christen, maar hebben geen idee of ze wel gered zijn. Ook zijn er veel volgelingen van een profeet uit de jaren 40-50, genaamd Branhnam. Ze geloven wel in Jezus, maar hebben wat extra stellingen. Een van deze is dat je niet de Bijbel bestudeert omdat je wacht op ingeving van de Geest. Ook met deze mensen hebben we veel gepraat. Alle christenen hebben één ding gemeen: ze hebben een behoefte aan Bijbels en Bijbelstudie. Ze verlangen ernaar om meer over het geloof te weten te komen, en we nodigen ze ook uit voor de nieuwe groepen die door de kerk gemaakt worden. Het probleem is echter dat Bijbels hier heel erg duur zijn. Mensen hebben er simpelweg geen geld voor.

Onze terugvlucht naar Kinshasa wordt echter geannuleerd. Wie weet hoe lang we nog moeten wachten op de volgende vlucht. In principe komt er twee keer per week een passagiersvliegtuig retour van de hoofdstad. Afgelopen woensdag hadden ze echter de vlucht met 2 uur vervroegd, wat betekent dat ze 70 mensen achterlieten. Nu werd de vlucht van zaterdag ook al geannuleerd, waardoor deze zelfde groep wéér voor niets op de luchthaven stond. Door alle frustratie wordt er een extra vlucht geregeld op maandag. Vliegen vanaf Gemena is niet bepaald gemakkelijk trouwens. Om in te checken moet je twee keer langs de politie; in een piepkleine doorgang worden de koffers gecontroleerd. Hierna kom je in een grote vierkante ruimte, waar complete chaos heerst. Om bij de check-in balie te komen moet je eerst door een enorm dringende rij komen. Overal staan koffers en emmers met etenswaren. Ik zie vissen, rupsen, flessen honing en trossen met bananen. Tenmidde van de mensenmassa gaan we uit protest op de grond zitten. Pas dan ziet het personeel van de luchthaven dat er misschien zitplekken nodig zijn, en halen ze wat stoelen. Na ongeveer anderhalf uur wachten worden onze koffers nóg een keer volledig doorzocht, en mogen we naar de wachtruime.  Met 2 uur vertraging vertrekt ons vliegtuig eindelijk. Het motto van de vliegmaatschappij is “Le plasir de voyager” ( met plezier reizen) , maar ik hoorde iemand het omschrijven als “La colere de voyager” ( met woede reizen).  Een prima omschrijving.

-Hendrik

Hieronder de foto's: Beide zijn gemaakt tijdens een rondwandeling door het stadje. De eerste is de operatiekamer van de medische post en de tweede is foto van een van de hoofdwegen

Gemena OperatiekamerGemena Straatbeeld

Foto’s